Het trapgeschil: gaat Barcelona 1.000 woningen slopen om Gaudí’s meesterwerk te voltooien?

Het conflict tussen de Sagrada Família en de omwonenden

Stel je voor dat je een huis koopt in een van de mooiste steden ter wereld, om jaren later te horen dat de imposante ingang van een kathedraal dwars door je woonkamer heen moet lopen. Het klinkt als een nachtmerrie, maar voor 3.000 inwoners van Barcelona is het de harde realiteit.

2026 is een mijlpaaljaar voor de Sagrada Família, want dan bereikt de centrale toren van Jezus Christus eindelijk zijn recordhoogte. De wereld kijkt vol verbazing toe, maar aan de overkant van de straat ontvouwt zich een heel ander verhaal. De Stichting Sagrada Família is van plan een 60 meter brede trap aan te leggen die de basiliek met de Avinguda Diagonal verbindt. Om ruimte te maken, stellen ze plannen voor die de mogelijke sloop van verschillende bestaande stadsblokken met zich meebrengen, waardoor ongeveer 3.000 mensen hun woning zouden moeten verlaten en zo’n 50 lokale bedrijven worden getroffen. Terwijl de kerk stelt dat het voltooien van Gaudí’s visie een historische plicht is, vechten de bewoners terug voor de rechter, met het argument dat zij het recht hebben om hun legaal aangekochte woningen te behouden. Met de gemeenteraad van Barcelona in het midden, hangt het lot van een hele wijk in de balans.

De kwestie heeft tot talloze discussies geleid, en de vraag blijft: rechtvaardigt het behoud van cultureel erfgoed de vernietiging van de omliggende gemeenschap?

Waarom de buren van de Sagrada Família een rechtszaak hebben aangespannen om te mogen blijven

Dit is wat we tot nu toe weten over het ontstaan van dit conflict:

1975 – Legale bouw van de flatgebouwen: De stad Barcelona verleende officiële, wettige gemeentelijke bouwvergunningen voor de flatgebouwen die direct tegenover de Gloriefaçade liggen, waaronder het grote Núñez y Navarro-gebouw.

1976 – Het bestemmingsconflict: Slechts een jaar later keurde de stad een stedenbouwkundig bestemmingsplan goed, het zogenaamde Plan General Metropolitano (PGM). Dit plan reserveerde officieel precies dezelfde ruimte boven de Carrer de Mallorca voor de toekomstige trap van de Sagrada Família.

De jaren 80 – Kopen zonder het te weten: Gezinnen kochten deze appartementen in de late jaren 70 en de jaren 80. Omdat de gebouwen over geldige vergunningen uit 1975 beschikten, stonden er geen waarschuwingen op hun eigendomsakten die aangaven dat de stad hun blok al had herbestemd voor toekomstige sloop.

1992 – De harde waarheid: Veel bewoners waren zich hier jarenlang totaal niet van bewust. In 1992, toen Barcelona de stedenbouwkundige plannen herzag ter voorbereiding op de Olympische Zomerspelen, kwam het bestemmingsplan van de stad uit 1976 eindelijk weer boven water. Dit was het moment waarop veel bewoners zich realiseerden dat hun legaal aangekochte woningen in het geheim waren aangemerkt voor toekomstige sloop om plaats te maken voor de trap van de kerk. Die schokkende ontdekking zorgde ervoor dat de huiseigenaren zich verenigden tot een georganiseerde gemeenschap, wat de aanleiding vormde voor de juridische strijd die al meer dan drie decennia voortduurt. Salvador Barroso, de huidige voorzitter van de bewonersvereniging die zich verzet tegen de uitzetting, verklaarde publiekelijk dat hij zijn appartement in de jaren tachtig had gekocht, maar pas in 1992 hoorde over het mogelijke sloopplan.

Het historische raadsel: wat wilde Gaudí nu eigenlijk?

De hele rechtvaardiging voor het slopen van de flatgebouwen is gebaseerd op een omstreden stukje geschiedenis.

  • Het standpunt van de basiliek: de bouwcommissie van de kerk houdt vol dat deze enorme trap altijd al deel uitmaakte van het masterplan van Antoni Gaudí uit 1915.
  • Het ontbrekende bewijs: het probleem is dat Gaudí’s originele 3D-gipsmodellen en bouwtekeningen zijn vernietigd in een brand die door anarchisten werd aangestoken tijdens de Spaanse Burgeroorlog in 1936. De architecten van vandaag werken op basis van gereconstrueerde fragmenten.
  • Het tegenbewijs van de buurt: De verdediging van de bewoners berust op een memo uit 1975 van het Ministerie van Cultuur, waarin werd uitgelegd dat Gaudí’s allereerste plannen uit 1885 de basiliek volledig binnen het eigen blok hielden, zonder uitbreiding naar de straten. Omdat de latere schetsen bij de brand zijn vernietigd, is er geen hard bewijs dat hij ooit van plan was het gebouw uit te breiden. Het ministerie concludeerde dat de omstreden trap van 60 meter waarschijnlijk een verzinsel was dat later door zijn volgelingen was toegevoegd.

Met respect voor de horizon

Antoni Gaudí stond erop dat de Sagrada Família nooit hoger mocht zijn dan de Montjuïc, een heuvel in de omgeving die 185 meter hoog is. Hij was van mening dat geen enkel door mensenhanden gebouwd bouwwerk hoger mocht reiken dan Gods natuurlijke scheppingen. Met een hoogte van 172,5 meter houdt de nieuwe centrale toren zich aan deze grens, wat aantoont dat Gaudí zelfs in zijn meest gedurfde ontwerpen nederigheid hoog in het vaandel had staan.

UNESCO en het erfgoeddilemma

Wat de controverse nog verder aanwakkert, is de status van de basiliek als UNESCO-werelderfgoed. UNESCO beschermt echter alleen de oudere delen van de kerk die Gaudí tijdens zijn leven heeft gebouwd (de crypte en de Geboortegevel). Hoewel UNESCO niet de bevoegdheid heeft om de bouw van de Gloriegevel te verhinderen, houdt de organisatie wel toezicht op eventuele gevolgen voor de „uitzonderlijke universele waarde“ van de locatie. Het slopen van functionerende stadsblokken om een 21e-eeuwse interpretatie van een omstreden schets uit 1915 te bouwen, brengt UNESCO in een lastig parket en leidt tot heftige discussies onder Spanjaarden en de internationale gemeenschap.

De politieke impasse en de verhuisplannen

Het stadsbestuur van Barcelona, onder leiding van burgemeester Jaume Collboni, zit klem tussen twee vuren. Het heeft in het openbaar altijd volgehouden dat de last van dit project niet op de stad mag rusten. In berichtgeving op hoog niveau, waaronder die van El País, is benadrukt dat, mocht het project voor de trap van de Glorieuze Gevel doorgaan, de Bouwraad van de Sagrada Família juridisch en financieel verantwoordelijk zou zijn voor alle kosten in verband met de verplaatsing.

De Stichting Sagrada Família, die jaarlijks tientallen miljoenen euro’s aan inkomsten uit toerisme genereert, heeft aangegeven dat zij de kosten zou dekken, hoewel er nog geen definitieve, juridisch bindende overeenkomst is gesloten met de gemeenteraad.

Interessant genoeg heeft de kerk in 2019 stilletjes een groot, leeg stuk grond gekocht op slechts een blok afstand. Hoewel de kerk beweerde dat het alleen voor opslag was, vermoedden velen dat ze de logistieke basis aan het leggen waren voor een toekomstig verhuisplan.

De huidige situatie

De mijlpaal: op 20 februari 2026 bereikte de centrale toren van Jezus Christus zijn volledige bouwhoogte van 172,5 meter. De stad legt momenteel de laatste hand aan de voorbereidingen voor een herdenkingsmis en -ceremonie op 10 juni 2026, ter gelegenheid van de honderdste sterfdag van Antoni Gaudí.

Wat er nog moet worden gebouwd: Hoewel de buitenkant van de centrale torens nu voltooid is, is de basiliek nog lang niet af. De bouw is nu verplaatst naar de interieurdetails en de zeer omstreden Gloriefaçade.

De impasse: Het geschil over de grote trap van de Glorie-gevel is nog steeds volledig onopgelost. Terwijl de basiliek zich tot eind jaren 2020 richt op het interieurwerk, is de trap het belangrijkste punt dat waarschijnlijk het komende decennium van het project zal domineren, waarbij de totale voltooiing nu wordt geschat op 2034-2035.

Uiteindelijk ligt de beslissingsbevoegdheid over het lot van de Carrer de Mallorca niet bij één persoon, maar bij de gemeenteraad van Barcelona, de enige instantie met de wettelijke bevoegdheid om de definitieve sloopvergunningen goed te keuren. Zij handelen echter niet in een vacuüm. Het proces bevindt zich momenteel in een patstelling tussen drie partijen:

  1. De Stichting Sagrada Família – die erop aandringt de basiliek te voltooien volgens haar interpretatie van Gaudí’s visie.
  2. De bewonersvereniging – die via de rechter de geldigheid van die plannen aanvecht, waardoor de „definitieve beslissing“ in feite in handen van de rechtbanken komt te liggen.
  3. De gemeenteraad – die optreedt als een onwillige bemiddelaar, gevangen tussen de wens om een wereldmonument te voltooien en de wettelijke, morele plicht om duizenden burgers te beschermen wier woningen in gevaar zijn.

Het toezicht op vergunningen gedurende 136 jaar

Het is ironisch genoeg zo dat de Sagrada Família 136 jaar lang illegaal is gebouwd, maar juist het besluit uit 2019 om eindelijk een bouwvergunning van 4,6 miljoen euro aan te schaffen, heeft geleid tot de huidige juridische dreiging dat de omliggende wijk zal worden gesloopt.

De laatste ethische vraag: kunst of mensen?

Dit brengt ons bij de hamvraag: wat is belangrijker, het verleden van de stad of haar inwoners?

Aan de ene kant hebben we de Sagrada Família. Het is een wereldberoemd monument en velen vinden dat het een historische plicht is om de bouw ervan af te maken. Aan de andere kant staan de bewoners van de Carrer de Mallorca, de mensen die daadwerkelijk in de stad wonen en haar tot leven brengen.

Het lot van deze wijk vormt een serieuze uitdaging voor Barcelona. Kiest de stad ervoor om echte woningen te slopen om een monument voor het verleden te bouwen, of vindt ze een manier om de nalatenschap van Gaudí te eren zonder de mensen te verdrijven die in zijn schaduw leven? Uiteindelijk moet Barcelona beslissen of haar ware essentie schuilt in haar iconische stenen torenspitsen of in de mensen die eronder wonen.

PRO-TIP

Benieuwd waarom er zoveel ophef over is? Boek de Sagrada Familia-tour en oordeel zelf: is dit meesterwerk de prijs waard?

Je deskundige gids laat je precies zien waar de omstreden grote trap gepland staat. Het is de beste manier om de botsing tussen architectonisch genie en de realiteit van het dagelijkse stadsleven te begrijpen.

Ben je van plan om binnenkort de Sagrada Família te bezoeken?

Lees eerst zeker onze bezoekersgids door!

BEKIJK MEER OPTIES

Wij hebben de voordeligste rondleidingen en tickets voor de Sagrada Familia voor je!

Sagrada Familia Fast-Track Ticket met toegang tot de toren
uit
€ 33
Bestseller

Sla de regel over

Sagrada Familia Fast-Track Ticket met toegang tot de toren

Ontdek een van de meest iconische monumenten van Barcelona in je eigen tempo. Geniet van fast-track toegang tot Gaudi's verbluffende Sagrada Família Basiliek en verken de architectuur en torenhoge torenspitsen. Bekijk de hoge zuilen die op bomen lijken en de prachtige gebrandschilderde ramen die de ruimte met kleur vullen. Bekijk het gedetailleerde houtsnijwerk op de buitengevels en ontdek Gaudi's unieke ontwerpen geïnspireerd door de natuur.

Sagrada Familia Privé Tour
uit
€ 399
VIP-ervaring

Prioritaire toegang

Sagrada Familia Privé Tour

Beleef de iconische Sagrada Familia in Barcelona in je eigen tempo met een privérondleiding die is afgestemd op jouw interesses. Geniet van versnelde toegang en een persoonlijke reis met een deskundige gids. Ontdek Gaudi's visionaire meesterwerk, voltooid in 2026 na meer dan 140 jaar bouwen, inclusief de verborgen symbolen en het bosachtige interieur. Bekijk de prachtige gebrandschilderde ramen, monumentale torens en gevels met ingewikkelde beeldhouwwerken en leer over de betekenis achter elk detail. Kom meer te weten over het leven van Gaudi, zijn invloed op de Catalaanse kunst en zijn blijvende nalatenschap.

Sagrada Familia Rondleiding
uit
€ 99
€ 74,25
Aanbevolen

Gaudí's meesterwerk

Sagrada Familia Rondleiding

Ga mee met een Sagrada Família rondleiding en verken de beroemde basiliek zonder te wachten in de reguliere ticketrijen. Volg je gids door het prachtige interieur en bewonder de kleurrijke gebrandschilderde ramen. Je ziet de indrukwekkende gevels, het hoofdschip en het heiligdom. De ervaring omvat ook een wandeling door het museum, waar je originele schetsen en modellen kunt bestuderen. Verzeker je vandaag nog van een plekje en ontdek de architectonische geheimen van architect Antoni Gaudí.